پژوهشهای ایرانشناسی
 
 
Iranology Research: تاریخ، فرهنگ، اسطوره، دین، ادب و جشنهای ایران
 
بهرام روشنضمیر- در نخستین روزهای سال 2015 در خبرها خواندیم که رجب‌طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، نخستین بازدید خود از یک مهمان خارجی (محمود عباس) را در کاخ تازه‌ساز یک میلیارد دلاری‌اش (آک‌سارای) انجام داده است. او در این مراسم از یک آیین نوین هم پرده‌برداری کرد. آیینی که آن‌را اعلام وراثت دولت ترکیه از شانزده امپراتوری ترک تاریخی دانسته‌اند. شانزده سرباز تشریفات با جامه‌ها و جنگ افرازهایی که به فیلم‌های تخیلی می‌مانست، اردوغان را در این برنامه همراهی کردند.

منابع رسمی ترکیه هویت این شانزده امپراتوری را چنین گزارش کرده‌اند: 1-امپراتوری هون (در مغولستان)، 2-امپراتوری هون غربی و 3- امپراتوری هون اروپا، 4- امپراتوری هون سفید (هفتالیان افغانستان)، 5- ترکان آسمانی (گوک‌ترک در سیبری)، 6- آوار‌ها (در جنوب شرق اروپا)، 7- خزر‌ها، 8- اویغور‌ها (در شرق چین)، 9- قره‌خانیان (در آسیای میانه)، 10- غزنویان،11- سلجوقیان، 12- خوارزم‌شاهیان، 13- اردوی زرین (بخش شمالی و غربی امپراتوری مغول)، 14- امپراتوری تیموری (گورکانیان)، 15- گورکانیان هند و 16- امپراتوری عثمانی.

 اکنون نگاهی گذرا به این شانزده دولت خواهیم کرد: ادامه


برچسب‌ها: اردوغان, پان ترکیسم, ترکیه, ترکی, عثمانی
ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۱۱/۲۸ساعت 12  توسط ایرانشناسی  | 
جورج گروتِفند - 1775 / 1853 - آلمان.

جورج فردریش گروتِفند، زبان‌شناس آلمانی، متخصص در زمینه‌ی زبان لاتین و ایتالیایی بود. او گویا بر اساس یک شرط‌بندی با دوستانش، تلاش کرد تا خط میخی را با کمک رونوشت‌هایی که نیبور از تخت جمشید آورده بود، رمزگشایی کند. و در کمال شگفتی همگان او کامیاب بود.

 

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۱۱/۲۶ساعت 10  توسط ایرانشناسی  | 
فیلسوف و الاهی‌دان آلمانی، یوهان گوتفرید هِردِر را آشنایان با فلسفه غرب در کنار کانت و روسو و ولتر می‌شناسند و او را منتقد جریان چیره‌ی روشنگری اروپا، می‌دانند. ولی کمتر کسی می‌داند که این چهره، پژوهش‌های ژرفی در ایرانشناسی داشته است. هِردِر در ۱۸ سالگی در دربار روسیه تزاری، برای کوروش بزرگ شعر می‌سراید و او را نجات‌بخش می‌شناساند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۱۱/۰۵ساعت 11  توسط ایرانشناسی  | 

سیلوستر دوساسی، (1758-1838) از اشراف یهودی تبار فرانسه بود که به شرق شناسی علاقه پیدا کرد و مطالعات خود را در زبان فارسی و عربی کامل کرده و به یکی از بزرگترین ایرانشناسان سده 19 تبدیل شد. حجم کارهای دوساسی در ایرانشناسی به اندازه ای است که در این مختصر نگنجد. 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۱۰/۲۴ساعت 13  توسط ایرانشناسی  | 

 مقالهها

1-     مزدک که بود و چه می‌گفت؟ (روزنامک – خرداد 1386)

2-   تاریخچه ایرانشناسی – زنانگی شرق و مردانگی غرب (ایرانشهر – آبان 1389) 0

3-   نقد کتاب "تاریخ کوروش هخامنشی" اثر شروین وکیلی (ایرانشهر – اردیبهشت 1390) 

4-  پروژه نوین باستان‌زدایی کلید خورد – نقدی درباره آرای فضل‌الله موحد درباره جعلی بودن پارسه و پاسارگاد (ایرانشهر – خرداد 90)

5-  نگاهی به باور تاریخی دینداران به نجات‌بخش (ایرانشهر – تیر 1390) 

6-  نگاهی دیگر به سقوط ساسانیان – بررسی کتاب نشیبی دراز است پیش فراز (روزنامه قانون – امرداد 90)

7- تاریخچه انقلاب اطلاعات - آنان که هستی را نو کردند (ایرانشهر - مهر 1390) 

8- نوروز از دریچه دین (ایرانشهر - اسفند 1390) 

9-  نقدی بر مقاله ی درآمدی بر نظام جنسیت و نابرابری اجتماعی در ایران ساسانی (مجله کندوکاو - بهار وتابستان 1391)

10- منبع‌شناسی «سرنگونی ساسانیان» (ایرانشهر - دی 1391) 

11- روحانیون و ساختار سیاسی ایران از اسلام تا قاجار (ایرانشهر - بهمن 1391) 

12- جایگاه زن در ایران ساسانی (ایرانشهر – 1391 )

13- منابع کلاسیک تاریخ ایران و تاریخ اسلام - بررسی 201 منبع کلاسیک و سنتی (آذر 1392)

14- جشن سده; چیستان ابوریحان بیرونی  (دوهفته نامه امرداد – بهمن 1392)

15- میرزا آقاخان کرمانی و سه مکتوب (پژوهشی درباره ی پدر فلسفه تاریخ ایران)

16- سه حاشیه بر سنگ نوشته بیستون  (ماهنامه فروهر – اسفند 1392)

17- مشکلات بیستون، گئومات مغ یا بردیا  (ماهنامه ایرانشهر – آبان 1393) 

18- هویت‌شناسی شانزده امپراتوری تُرک اردوغانی (دوهفته‌نامه امرداد - بهمن 1393)

19- بازتاب کوروش درآیینه تاریخنگاران (دوماهنامه فروهر - اسفند 1393)

 

یادداشتها

1-  اتهام زن‌ستیزی در شاهنامه (هفته‌نامه امرداد – اردیبهشت 1386) 

2-  تاریخ خنیا و رامشگری در ایران (پژوهش‌های ایرانشناسی – خرداد 1386)

3-   نقدی بر سریال چهل سرباز _ تحریف شاهنامه (روزنامک – تیر 1386) 

4-  نقدی بر سریال چهل سرباز _ بخش ۲ : مصادره فردوسی! (روزنامک - امرداد 1386)

5-  گندم‌های ما را آتش نزنید. (روزنامه شرق – تیر 1386) 

6-  پیرامون سره‌نویسی (ایرانشهر – فروردین 1387) 

7-   نگاهی به رمان "فریدون سه پسر داشت"؛ نوشته‌ی عباس معروفی (ایرانشهر – بهمن 1387) 

8-  خلیج فارس، همیشه فارس خواهد ماند (روزنامه مردمسالاری - اردیبهشت 87) 

9-  پیرامون مبدا تاریخ ایرانیان(ایرانشهر – تیر 1387) 

10- آشنایی با شاخه‌های زبان‌های هندواروپایی (پژوهش‌های ایرانشناسی – آذر 1387) 

11- ناصر پورپیرار، ستیز با ایران یا ستیز با تاریخ؟ (پژوهش‌های ایرانشناسی – شهریور 1388)

13-.  گمشده در هزاره‌ها: درنگی بر مصاحبه‌ی شگفت‌آور دکتر پرویز رجبی (روزنامه اعتماد – آذر  1388) 

13-مکتب پرویز رجبی در تاریخ‌نگاری! (ایرانشهر – بهمن 1388)

14-فلسفه سیاسی در تاریخ ایران باستان (هفته‌نامه امرداد – بهمن 1388) 

15-درباره‌ی فروردینگان (هفته‌نامه امرداد – فروردین 1389) 

16-تاثیر سینما بر ایرانشناسی (هفته‌نامه امرداد – شهریور 1389) 

17-پیش‌درآمدی بر هویت تاریخی ایران(هفته‌نامه امرداد – خرداد 1389) 

18-رمزگشایی تحولات دینی ایران با کمک گاهشماری باستانی (هفته نامه امرداد – مهر 1389)  

19-رمزگشایی تحولات دینی ایران با کمک گاهشماری باستانی 2 (هفته نامه امرداد – آبان 1389) 

20-سریال رم: رهیافتی نوین برای تاریخ باستان (ایرانشهر – اسفند 1389) 

21-معضل نامه‌های تاریخی جعلی (ماهنامه مدیریت ارتباطات – آذر 1389)  

22-پیرنیا، پیشگام تاریخ‌نویسی مدرن در ایران(روزنامه مردمسالاری – آذر 1389) 

23-اهورا‌مزدا نقطه‌ی عطفی در خداپرستی (ایرانشهر – امردادماه 1389) 

24-مزدیسنا، بایدها و آسیب‌ها(ایرانشهر – امردادماه 1389) 

25-کم‌رنگ‌کردن نوروز به بهانه‌ی وحدت! (هفته‌نامه امرداد – شهریور 1389) 

26- یادی از اسماعیل فصیح، رمان نویس بی‌ادعا (انجمن افراز – اردیبهشت 1390) 

27- مناظره با عباس سلیمی نمین، درباره‌ی مبدا تاریخ ایران (روزنامه قانون و تارنمای 'تاریخ ایرانی' – خرداد 1390)

28-  انحطاط هخامنشی یا انحطاط منابع تاریخی؟ مصاحبه با خبرگزاری کتاب ایران - انگلیسی – (ایبنا - شهریور 90)

29- دموکراسی کوروشی و معضل ایرانیان امروز (پژوهش‌های ایرانشناسی - آذر 1390 ) 

30- بی‌سوادی، بلای جان ملی‌گرایی (پژوهش‌های ایرانشناسی – آذر 1390) 

31- دیگان، یلدا، کریسمس، راز پیوند ملت‌ها (قانون – آذر 1390) 

32- زناشویی با نزدیکان در ایران باستان (سخنرانی در بنیاد جمشید، هفته نامه امرداد – اسفند 1390) 

33- میرزا آقاخان کرمانی، پدر فلسفه تاریخ ایران (سخنرانی در بنیاد جمشید، هفته نامه امرداد – مهر 1391) 

34- اینترنت؛ تنهایی پرهیاهو و خودشیفتگی همه‌گیر (ایرانشهر – آبان 1391) 

35- یادداشتی درباره ویژه‌نامه همشهری جوان درباره کوروش (انجمن افراز – خرداد 1391) 

36- وقتی خونمان به جوش می‌آید! (پژوهش‌های ایرانشناسی – تیر 1391)   

37- نقدی بر دیدگاه دکتر هوشنگ طالع درباره 28 امرداد (پژوهش‌های ایرانشناسی – شهریور 1391)

38-  برنامه روهرباچر برای تجزیه ایران (ترجمه یادداشت دکتر تورج دریایی – ایرانشهر – آبان 1391) 

39- آرگو؛ پیوند نامیمون سیا و هالیوود ضد ایران (چاپ شده در روزنامه قانون – بهمن 91) 

40- نوروز در آيينه ايران‌‌زمين (روزنامه قانون – اسفند 1391) 

41- نام تاریخی ایران و ایرانیان (روزنامه قانون – فروردین 1392 ) 

42- جشن تیرگان (روزنامه قانون – تیر 1392) 

43- اسپارتاکوس علیه رم – یادداشتی درباره سریال اسپارتاکوس (روزنامه قانون – شهریور 1392) 

44- جشن مهرگان (روزنامه قانون – مهر 1392)

45- یلدا حریف این همه سختی شود مگر (روزنامه قانون – آذر 1392)

46 – جشن سده، طلایه دار نوروز (روزنامه قانون – بهمن 1392)

47- زرتشتیان; بازماندگانی از تاریخ (روزنامه قانون - اسفند 1392)

48-  پارس یا ایران؟ اشتباهی در ترجمه که به بدفهمی می انجامد (دوهفته نامه امرداد - اردیبهشت 1393)

49- جنگ خشایارشا با یونانیان - بخش 1 (دوهفته نامه امرداد - تیر 1393)

50- جنگ خشایارشا با یونانیان - بخش 2 (دوهفته نامه امرداد - امرداد 1393)

51- سیلوستر دوساسی، ایرانشناس فرانسوی (دوهفته نامه امرداد - آذر 1393)

52- هردر، فیلسوف و ایرانشناس آلمانی (دوهفته نامه امرداد - دی 1393) 

53- جورج فردریش گروتِفند و رمزگشایی خطهای میخی (دوهفته نامه امرداد - بهمن 1393)

سخنرانی – میزگرد

1-  سخنرانی  جشن زمستانه (دانشکده فنی تهران – ایرانشهر – آذر 1386)

2- گاهشماری باستانی ایران، چارچوبی برای بازیابی جشنهای کهن آریایی (سخنرانی در دانشگاه الزهرا - ایرانشهر - اسفند 1386) 

3-  سخنرانی رمزگشایی تحولات دینی با کمک گاهشمار باستانی (ایرانشهر - 1389) 

4-  سخنرانی رابطه ایرانشناسی و سینما به انگلیسی  (ایبنا – 1389)

5- سخرانی بررسی نام روزهای گاهشمار باستانی ایران (ایبنا - 1389)

6- سخنرانی بررسی گاهشمار باستانی ایران (برساد – 1389) 

7- یافته‌های نو درباره‌ی هخامنشیان  (سخنرانی در بنیاد جمشید، هفته نامه امرداد – اردیبهشت 1390) 

8- نگاهی به تاریخ هخامنشیان خرونینگن (سخنرانی در بنیاد جمشید، هفته نامه امرداد – اردیبهشت 1390) 

9- تاریخچه ایرانشناسی (سخنرانی در بنیاد جمشید، هفته نامه امرداد – خرداد 1390) 

10- میزگرد رابطه مشروطه و 28 امرداد (ایرانشهر - امردادماه 1390) 

11- میزگرد نقد و بررسی کتاب "تاریخ کوروش هخامنشی" اثر شروین وکیلی (ایرانشهر - شهریور 1390) 

12- میزگرد نقد و بررسی کتاب "تاریخ هخامنشیان" دانشگاه خرونینگن (ایرانشهر - اردیبهشت 1390) 

13- دین در ساختار دولت شاهنشاهی ساسانی (ایرانشهر - بهمن 1391) 

 

فیلمهای مستند

1- نوروز

2- تیرگان

3- مهرگان

4- یلدا

5- سده

6- میخ‌واره (درباره خط میخی)


برچسب‌ها: روشن ضمیر
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۹/۲۱ساعت 15  توسط ایرانشناسی  | 

در زیر دو سند و بخشی از یک مقاله را خواهید دید درباره ی رویداد 14 آذر 1330. زمانی که جبهه ملی و پان ایرانیست ها و دیگر گروههای هوادار دولت مصدق، به سبک انقلاب فرهنگی مائو در چین در یک روز اقدام به پاکسازی خونین تهران از شر مخالفان سیاسی خود کردند. نخست با کمک شهربانی مصدق، تظاهر کنندگان که از دانشگاه تا بهارستان راهپیمایی کرده بودند را قلع و قمع کردند و سپس در سایه حمایت نیروهای انتظامی نشریات و دفتر احزاب مخالف دولت را به خاک و خون کشیدند. شعبان جعفری که در افکار عمومی ایرانیان بسیار بدنام شده، و او را به ضدیت با مصدق میشناسند و به اشتباه او را سرکرده شورش روز 28 امرداد 32 میدانند، تا مدتی پیش از آن، در استخدام دولت مصدق بود و برای ساماندهی بازوی خیابانی دولت بر ضد مخالفان حقوق میگرفت.

مصدق پس از آنکه با اعتراض و تحصن روزنامه نگاران و نمایندگان در مجلس روبرو شد نه تنها عذرخواهی نکرد و در پی مجازات عاملان برنیامد بلکه در سخنانی تهدیدآمیز گفت:
«من مي‌خواهم بگويم که اگر اين آقايان ميتينگ‌دهندگان وطن پرست هستند نبايد در اين موقع دولت وارد انجام يک امر مهمي است به تظاهر بپردازند, بنابر اين اگر بعضي از آن‌ها اگر صدمه‌اي هم رسيده باشد به هيچ وجه متأسف نيستم»

که این آشکار به این معنا بود که اگر باز هم احزاب به تظاهرات دست بزنند، سرنوشتشان همین خواهد شد.

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۹/۱۲ساعت 8  توسط ایرانشناسی  | 
چندی پیش خبر چاپ و رونمایی کتابی به نام کوروش رهایی‌بخش از سوی نشر شورآفرین که در واقع چاپ دوم کتاب تاریخ کوروش هخامنشی اثر دکتر شروین وکیلی است در برخی رسانه‌ها پخش شد. و سپس نشستی به عنوان رونمایی این کتاب با همین عنوان از سوی انجمن فرهنگی ایران زمین برگزار شد. گزارش این نشست را خبرگزاری کتاب ایران در اینجا آورده است. (1) کتاب "تاریخ کوروش هخامنشی" در سال 1389 به چاپ رسید. با توجه به اینکه هنوز چاپ دوم را ندیده‌ام و گویا کتاب دگرگونی‌هایی جدی داشته است، طبیعتا نمی‌توانم به نقد کتاب نوین شروین وکیلی بپردازم. ولی خواندن گزارش نشست رونمایی نکاتی را برای یادآوری به ذهن آورد که در میان میگذارم.

کتاب پیشین دارای ایرادات علمی بود که شاید بدترین آن اشتباه گرفتن کسنفون (نویسنده‌ی کوروش‌نامه و آناباسیس) با کسنوفانس (فیسلوفی دیگر) بود (نگاه کنید به کتاب ایشان صفحه 13). (3) نویسنده در آن کتاب منابع یونانی را شخصا ترجمه کرده بود. یعنی در کل کتاب هیچ ارجاعی به ترجمه‌های فارسی یا انگلیسی هرودوت و کسنفون و کتسیاس و دیگران وجود نداشت. 

آقای وکیلی در آن کتاب اشتباهات دیگری چون نسبت دادن مُهر کوروش یکم (پدربزرگ کوروش بزرگ)، به کوروش بزرگ (نگاه کنید به صفحه 43 - 45 کتاب) نیز مرتکب شده بود. که کمی دیر به چشم منتقدان آمد... 


برچسب‌ها: بهرام روشن ضمیر, هخامنشیان
ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۸/۲۵ساعت 13  توسط ایرانشناسی  | 
ترجمه: بهرنگ رجبی
 
دورهٔ نخست‌وزیری مصدق را با نرخ‌های بالای تورم می‌شناسند، سیاست دولت ایران در افزایش حجم پول برای تأمین کسری بودجه، عامل اصلی تورم بود. آسیب و ضرر تورم محدود به ثروتمندان نبود؛ افزایش قیمت‌ها مصیبت عامهٔ مردم هم بود. به علاوه، دورهٔ مصدق روزگار کمبود بود و در مقاطعی، کالاهایی اساسی چون قند و شکر جیره‌بندی شدند. 
در فاصلهٔ سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲، قیمت مواد خوراکی حدود ۳۴ درصد بالا رفت، پوشاک ۳۳ درصد و اجاره‌بها ۱۳ درصد. 
در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲، تراز تجاری صادرات و واردات منفی بود. سال ۱۳۳۱ هزینه‌های دولت وقت به شدت کم شد، اما سال ۱۳۳۲ دوباره بالا رفت.
داده‌ها نشان می‌دهند بعد از رسیدن مصدق به قدرت در سال ۱۳۳۰، حجم سرمایه‌گذاری به شدت افت کرد؛ بر اساس نرخ واقعی، بیشتر از ۵۰ درصد. 
درآمد کلی کشور در دوران نخست‌وزیری مصدق کاهش یافت و همین باعث رکود و افزایش میزان بیکاری شد. به علاوه،
قطع درآمدهای نفتی، اقتصاد ایران را از پا درآورد و سیاست‌های کوتاه ‌مدت مصدق نابسنده و ناکارآمد از آب درآمدند. کشور گرفتار مشکلات اقتصادی بسیاری بود: نبود ارز، سطح پایین درآمد‌ها، رکود، تورم و کمبود. شرایط فجیع و مصیبت‌بار اقتصاد ایران در دوران مصدق را بسیاری نویسندگان از طیف‌های سیاسی و فکری مختلف، تصدیق می‌کنند.
سرنگونی بی‌دردسر و ظاهراً گریزناپذیر مصدق، نکته‌ای است که بسیاری نویسندگان، از جمله برخی طرفداران او، به آن اشاره کرده‌اند.
مصدق و جبههٔ ملی با وعده‌ای ساده و رُک به قدرت رسیده بودند. اینکه می‌توانستند مهار نفت را دست بگیرند، به دخالت‌های شرکت نفتی بریتانیا در امور داخلی ایران خاتمه بدهند و از درآمد نفت برای توسعهٔ اقتصادی استفاده کنند؛ رفاه و شرایط بهتر زندگی هم از پی‌ خواهد آمد. ائتلافی از نیروهای سیاسی مختلفی حول این ایده شکل گرفت و مردم هم به مصدق اختیار دادند برود نقشه‌اش را اجرا کند. اما زمان که گذشت، نه رفاه وعده داده شده که محنت و مشقت اقتصادی گریبان مردم را گرفت. معلوم شد مشکلات اقتصادی ایران را فقط توقف و پایان بحران نفتی می‌تواند حل کند. اما بعد از پس زدن دومین پیشنهاد مشترک آمریکا و بریتانیا برای رسیدن به توافق، دیگر روشن بود مصدق نمی‌تواند یا نمی‌خواهد مشکل نفت را حل کند.
 
 
سقوط مصدق پایان غمباری بود برای آغازی نویدبخش!
 

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۵/۲۸ساعت 15  توسط ایرانشناسی  | 
تاریخ ایرانی: روز سه‌شنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۲۲، مجلس چهاردهم شورای ملی شاهد یکی از مهم‌ترین مناظره‌های تاریخی ایران بود؛ یک سو محمد مصدق بود، نماینده تهران و سوی دیگر سید ضیاءالدین طباطبایی، نماینده یزد.

مصدق: اگر خیابان‌ها آسفالت نمی‌بود چه می‌شد و اگر عمارت‌ها و مهمانخانه‌ها ساخته نشده بود یکجا ضرر می‌رسید. دیکتاتور (رضاشاه) با پول ما و به ضرر ما راه‌آهن کشید و ۲۰ سال برای متفقین امروز با تدارک مهمان دید. عقیده و ایمان و رجال مملکت را از بین برد، املاک مردم را ضبط و فساد اخلاق را ترویج و اصل ۸۲ قانون اساسی را تغییر داد و قضاوت دادگستری را متزلزل کرد. برای بقا خود قوانین ظالمانه وضع نمود، چون به کمیت اهمیت می‌داد. بر عده مدارس افزود و به کیفیت عقیده نداشت. سطح معلومات تنزل کرد. کاروان معرفت به اروپا فرستاد، نخبه آن‌ها را ناتوان و معدوم کرد. 

سیدضیا:  اگر آقای دکتر مصدق‌السلطنه و امثال ایشان عوام‌فریب نبودند و حقایق را به مردم می‌گفتند ایران سرنوشت دیگری پیدا می‌کرد.  شما و امثال شما ای آقای دکتر مصدق‌السلطنه برای وجاهت خودتان، برای اموال خودتان، برای منفعت خودتان که از مستوفی‌گری و خرید خالصه و از کاغذسازی و از چه و از چه جمع کردید و نتوانستید آن‌ها را حفظ بکنید صدای‌تان را در نیاورید، حقیقت را به مردم نگفتید، مردم را گمراه کردید و ایران را به آن جنگ، به آن ویرانی و فلاکت و ادبار انداختید. روزهایی که جنگ تمام شد آقای مصدق‌السلطنه ایران ویران، ایران سرگردان، ایران گرسنه جز شما چند نفر وجه‌های نالایق چیز دیگری نداشت. بلی آقای مصدق‌السلطنه در دوره‌های پیش هیچ کس جز من از همه چیز نگذشت در مقابل هوچی‌ها و نادانان. ولی امروز دوره عوام‌فریبی، دوره اغفال، دوره سکوت گذشته است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۵/۰۹ساعت 12  توسط ایرانشناسی  | 

این یادداشت در دوهفته نامه امرداد به چاپ رسیده است.

ابهام در این بخش از تاریخ فراوان است. چراکه قهرمان سالامین یعنی تمیستوکلس آتنی که پس از این نبرد در شهر خود به قدرت رسید، از سوی مخالفان متهم به ارتباط با ایران گشت! ماجرا از آنجا آغازید که آتنی‌ها پی بردند که شاه بزرگ می‌خواهد از پل هلسپونت به آسیا برگردد. پس طرحی برای خراب کردن پل و نتیجتا به دام انداختن خشایارشا ریختند. ولی تمیستوکلس جلوی اجرای طرح را گرفت و به خشایارشا پیغام داد که می‌تواند از این پل با امنیت کامل گذر کند. منابع یونانی، ارتباط تمیستوکلس با خشایارشا را کاملا به رسمیت می‌شناسند. ولی برخی چون پلوتارک در زندگینامه‌ی تمیستوکلس، او را از خیانت به یونان تبرئه کرده و این ارتباط را فریب و نیرنگ تمیستوکلس بنابر مصلحت یونان می‌خواند. چند سال بعد، بلآخره مخالفان تمیستوکلس پیروز شده، او را از آتن می‌رانند. به گفته‌ی توکودید (توسیدید) در کتاب پنجم خود، تمیستوکلس به مقدونیه (هم پیمان هخامنشیان) می‌رود و سپس از آنجا به آسیا پناهنده می‌شود. او با میانجی‌گری ایرانیان بلآخره به شوش، پایتخت هخامنشیان رسیده و به شاه بزرگ می‌گوید: "اگر من را رها کنید، یاوری را از خود رها ساخته و اگر مرا نابود کنید، یک دشمن آتن را نابود کرده‌اید". شاه یکسال او را در شوش مورد مهر و محبت قرار داد. به گونه ای که این لطف نسبت به هیچ یونانی دیگری پیشینه نداشت. سپس او را به آسیای خُرد (آناتولی) فرستادند تا در جهت آرمانهای ایران تلاش کند. تمیستوکلس به دلیل اینکه نتوانست به قول‌هایی که به شاه بزرگ داده بود، عمل کند با خوردن زهر خودکشی کرد. به گفته‌ی پلوتارک، آتنی‌ها حتا مرده‌اش را نیز برنتافته و جسدش را بیرون کشیده و سوزاندند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  ۹۳/۰۵/۰۱ساعت 14  توسط ایرانشناسی  | 
مطالب قدیمی‌تر

  RSS 

 
  بالا